X
تبلیغات
قدم قدم تا مـــاه

قدم قدم تا مـــاه

حراج شد !

 

 

 

 

چه صبـــــــرها که در چشمانم اشـــــک شدن

چه اشـــــک ها که از صبــــــر بغــض !

           . . . .

گرچه سال هاست غوره های من از صـــــبر حلوا نشدند

اما آب غوره هایی دارم تـــــــــــــــــلخ !
که سال هاست انبــــار شده انذ. . .

 

 

 

پ.ن: به علت تغییر حال حراج شد !

+ نوشته شده در  سه شنبه 9 اسفند1390ساعت 23:6  توسط parima  | 

آروم ، آروم

بــــــا هر لبخند نابِت
                           دل من ســــــــــــبز می شه

کویــــــــر ِ ، اما آبــــــــاد می شه 


 با هر قطره ی نگـــــــــاهـــ ــت 
                                     نم بــــــــــا رون

می شینه رو خاکِ دلــــــــــــم
                                     

                                       آروووووووم  
                                                         آرووووووووم

                                                                              . . .

 

 

پ.ن - بازم اسفند از راه رسید و دل من تپید !

+ نوشته شده در  دوشنبه 1 اسفند1390ساعت 21:26  توسط parima  | 

سایه ی بــــــ اد

 

صدای ساکت بـــــــــــــــاد

به گوشم

زمزمه افتـــاد

تن من

خسته تر از سایـــــــه

سرگردان

آواره

در سرم افتـــــاد

منتظر ساقیِ بـــاد شدم

امـــــا...

مـــــاه تابید و

بی تــــــاب شدم !

لحظه ا ی سرد ..باران زد

باران زد و شبنم مهمانم کرد

جرعه ای از آن جام

سیرابم کرد

...

دور شدم

مست شدم

 بـــاد شدم

لیلی وار

 مجنون شدم !

 

زدم به سلامتی  

 ماه  ،

بـــاد و آفتــــــــاب

به سلامتی

سایه ی بی پنـــــــــاه...

 

 

پــــ ری مــــ اه

+ نوشته شده در  یکشنبه 20 شهریور1390ساعت 16:54  توسط parima  | 

رفیق

 

اگه رفیقی

 
وقتی می بینی دوستت شادِ ، باهاش بخند...حتی اگه ناراحتی نذار غمو تو چشمات ببینه

وقتی غمگینِ ، درکش کن ...حتی اگه نمی تونی...نذار بفهمه 


وقتی داغونه ، یه گوشه نشین ...نذار تنها بمونه ، فقط همین

 

 

پری ماهِ همیشه رفیق

+ نوشته شده در  پنجشنبه 17 شهریور1390ساعت 18:52  توسط parima  | 

هیـــــــس !

از خواب که بیدار شدی
نگاهی به زخم هایم بی انداز !

این همانی بود که خوابش را دیده بودی
گمان می کنم
... ... آری !

..

امشب
نه باران می بارد
نه جیرجیرکی می خواند
مانند ِ آن شب که بی خبر ویران کردی ؛
به یقین
نقطه ای از زمین دارد می ریزد
که کسی بی خبر است !
باید بی خبر باشد
تا تو
به خودت بیایی ؛
دیگر خواب نیستی
بیدارت هم نکردم !
تنها مانده ای ؛
میان آسمان
و
زمان که نزدیک ِ زمین است

..

هیس !
از خواب بیدار می شوم !
 
 
---
 سید محمد مرکبیان
+ نوشته شده در  شنبه 12 شهریور1390ساعت 19:48  توسط parima  | 

تلــــــــــــــخ و رویـــــــــــــا

 
 
 
تلخ هایت را چگونه شیرین کنم؟
رویاهایت را چگونه فرهاد کنم؟
وقتی چشمانت با دستانم سخت غریبه است
وقتی بغضت با خنده هایم می ترکد..
وقتی اشک هایت لب هایم را می بندد
کاش می توانستم...
کاش دنیا در دستانم بود
تا به کامت کنم
تا از پشتِ شیشه های باران خورده شفاف ببینمت
تا تو با نگاهت خیس بارانم کنی
تو از جنس بهار بودی
بهار
چه زود خزان شده ای
با رگبار های تند و بی گدارت چه کنم؟
چگونه خورشید شوم تا یخت را آب کنم؟...
باد شوم ..برگ برگ موهایت را حس کنم
حتما باید آدم برفی قصه هایت شوم
تا زمستانت را درک کنم؟
کاش شاعر بودم
کاش شاعر بودم و با خزانت شاعری می کردم
من را ببخش
که فقط بهارت را چشم در راه بودم...
 
 
 
پری ماه
+ نوشته شده در  سه شنبه 18 مرداد1390ساعت 15:53  توسط parima  | 

ایستـــــــــگاه بـــــــــعد...؟

 

 

از آب و آتش که می گذرم

بعد از ملاقات بهشــتیان! و کمی ارشاد

آرام آرام از پله های مصنوعی پایین می آیم!

.....هــــوا   بس ناجوانمردانه سرد می شود!

فلش  به سمتِ کهریزک هدایتم می کند

برای معدود دفعاتیست که می نشینم!

خبری از بازار روز نیست

..همه جــــا آرام...سفید...ســـــرد

به شماره در می آید

نگاهم با تسبیحِ پیر زنی که آرام آرام زیرر لب زمزمه می کند...

آن طرف تر؛

غرق می شوم در عمق نگاهِ مرده ی دختری جوان....

و من در این اندیشه می مانم که ایستگاه بـــعد

کجاست...!؟

 

 

 

پریماه!

+ نوشته شده در  چهارشنبه 29 تیر1390ساعت 1:44  توسط parima  | 

...

 

 

متــــــــاسفم.......!!!

نه براـے تو,که دروغ برایــــت خـــود زندگیست...

نه براـے خودم که دروغ تنهـــا خط قرمز زندگیـــستــــ...

متاسفم که چرا مزه ے عشـــــــق را

از دستـــــــــ تــــــو چشیــــدم

تا همیشه در شکـــــــــــ دروغ بودنش بمـــانم...

.

.

.

متــــــــــاسفم!

 

 

 

پ.ن: این متنو یه جا خوندم و فقط مثل گویندش متاسف شدم!

+ نوشته شده در  شنبه 18 تیر1390ساعت 2:10  توسط parima  | 

هوای پرواز

 
 
 
گفتی: غزل بگو! چه بگویم؟ مجال کو؟
شیرین من، برای غزل شور و حال کو؟

پر می زند دلم به هوای غزل، ولی
گیرم هوای پر زدنم هست، بال کو؟
...
گیرم به فال نیک بگیرم بهار را
چشم و دلی برای تماشا و فال کو؟

تقویم چارفصل دلم را ورق زدم
آن برگهای سبز سرآغاز سال کو؟

رفتیم و پرسش دل ما بی جواب ماند
حال سؤال و حوصله قیل و قال کو؟
 
 
 
قیصر امین پور
+ نوشته شده در  یکشنبه 5 تیر1390ساعت 19:5  توسط parima  | 

.

حدودا یکسال و ۵ماه میشه که از آخرین اینطور دلتنگ بودنم و نوشتنم میگذره. اینطور نشستنم پای کامی و فقط نوشتن تا خالی شم.

یادم رفته بود همه چیزش! همه کاراشُ همه ی مسخره بازی و حماقتای من و اون .همه ی دلتنگیاممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

نمی خوام بگم نمی دونم از گفتن نمی دونم متنفرم!!! اگه قبلا هم به کار بردم واسه پیچوندنش نبود واقعا نمی دونستم.

بد جور دلم هواشو کرده.نه!!! بهتره بگم انگاری تو اون دورانم.آخه بازم یه دوستم منو از خودش نا امید کرده .هم اشک منو در آوورده هم اشک خودشو.منم دوسش ندارم..........

به خودم اعتقاد دارم به عقایدم به شرایطی که برام پیش میاد اعتقاد دارم.می دونم و مطمئنم که یکی هس که همه ی حواسش به منه.حتی وقتایی که من با بی رحمی ازش رو برگردوندم.اما انقد همیشه مخصوصا تو ناامیدی بهم دلداری داده و  لبخند رو روی لبام آوورده که دیگه بدون خدا جونم نمی تونم باشم.هیچ جا و هر جا.

 

حالم بهتر شد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 12 خرداد1390ساعت 21:43  توسط zahra  |